السيد حامد النقوي (مترجم: افتخارزاده)

215

خلاصهء عبقات الانوار (حديث نور) (فارسى)

بر همه‌ى مخلوقات است . » « 1 » نويسنده گويد : بزرگ‌داشت و توصيفى كه خداوند از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم مىكند ، به اين كه اسم او را بر عرش ثبت كرده ، دليل بر آن است كه اين فضيلت بزرگ موجب ظهور برترى آن حضرت است بر همه‌ى مخلوقات ، و تقدّم آفرينش او بر ديگران نيز دليل همين مطلب است . بنابراين على عليه السلام نيز در همين رتبه است ، زيرا خلقت او از خلقت پيامبر است و از همان مادّه آفريده شده كه پيامبر از آن آفريده شده است . 13 - استدلال حضرت آدم عليه السلام بر افضليّت پيامبر ما ، بر اين كه اسم آن حضرت ، همراه اسم‌خداوند است . محدّثان اهل تسنن دربرخى ازاحاديث كه آن‌ها راصحيح السندمىدانند ، آورده‌اندكه حضرت آدم برافضليّت پيامبرما و برترى قدر و منزلت او در پيشگاه خداوند متعال به اين مطلب استدلال كردكه نام‌آن حضرت درعرش همراه‌نام خداونداست و اين به هنگامى بودكه براى آمرزش خطاى خودش به‌اسم آن حضرت متوسّل به خداوند شد . اين حديث را گروهى از بزرگان اهل سنّت هم‌چون طبرانى ، قاضى عياض در « الشفاء » ، سيوطى در « الخصائص » از حاكم و بيهقى و ابىنعيم و ابن‌عساكر و طبرانى ، سمهودى در « خلاصة الوفا » از حاكم ، قسطلانى در « المواهب اللدنيّه » ، ديار بكرى در « الخميس » از عياض ، مناوى در « الاتحافات السنيّه » از گروهى ، حلبى در « انسان العيون » و ديگران نقل كرده‌اند . طبرانى گويد : محمّدبن داوودبن اسلم صدفى مصرى از احمدبن‌سعيد مدنى فهرى ، از عبداللَّه‌بن اسماعيل مدنى از عبدالرّحمان‌بن زيدبن اسلم از پدرش از جدّش از ابن‌الخطاب روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « هنگامى كه آدم عليه السلام مرتكب آن گناه شد ، سرش را به طرف عرش بلند كرد و گفت : به حقّ محمّد ، از تو درخواست مىكنم كه مرا ببخشايى . خداوند به او وحى فرمود كه محمّد چيست ؟ و محمّد كيست ؟ پاسخ داد : خداوندا ! بلند است نامت ! هنگامى كه مرا آفريدى ، سرم را به سوى عرش تو بلند كردم و ديدم نوشته است : « لا إله إلّااللَّه ، محمّد رسول اللَّه » . آن‌گاه دانستم كه هيچ‌كس نزد تو ارزشمندتر نيست از آن كسى كه اسمش را قرين اسم خود قرار دادى . خداوند به او وحى كرد كه اى آدم او آخرين پيامبر از ذريّه و نسل تو است و امّت او آخرين

--> ( 1 ) . العرانس : 280 .